Geestelijk verzorger aan het woord

Geestelijk verzorger aan het woord

Geestelijk verzorger Jabin Schilling: 'Oprechte aandacht kan helend werken'

Jabin Schilling ervaart dat hij veel mensen tot steun kan zijn. Door ruimte te geven aan gevoelens die hen overweldigen, aan gedachten die hen kwellen. “Dat iemand nabij wil zijn in het ervaren van je diepste emoties, biedt troost.” 

Jabin werkt in verpleeghuizen, maar begeleidt ook mensen die (nog) thuis wonen. Eerstelijns geestelijke verzorging heet dat ook wel. De meeste mensen die hij beroepsmatig spreekt, zijn ongeneeslijk ziek. Of ze worden juist geconfronteerd met allerlei vragen die oud zijn oproept. “Veel ouderen worstelen met existentiële eenzaamheid”, zegt hij. “Ze hebben het gevoel dat er in deze maatschappij geen plek meer voor hen is, dat ze anderen alleen nog maar tot last zijn.”

Het vak van geestelijk verzorger past hem, ook al is hij met zijn 29 jaar een stuk jonger dan de meeste van zijn cliënten. Ze laten het niet makkelijk zien, maar veel mensen worden overweldigd door emoties als verdriet, boosheid, schaamte, schuld of angst. Jabin wil hen daarbij tot steun zijn. Zijn eigen levensovertuiging speelt in de gesprekken geen expliciete rol, maar neemt hij wel mee. Die is onderdeel van zijn identiteit. Hetzelfde geldt voor degene die hij tegenover zich heeft. 

Elk mens is anders
Maar hoe is hij tot steun? Hoe verloopt een eerste ontmoeting met iemand die, bijvoorbeeld via de huisarts of deze website, bij hemt terechtkomt? Vooropgesteld: elk gesprek is anders. Want elk mens is anders. Toch kan Jabin in z’n algemeenheid wel iets zeggen. “In het begin is het altijd even aftasten: wie heb ik voor me? Dat geldt zowel voor mij als voor de ander. Vervolgens bespreek ik met mensen waar we het over gaan hebben. Cliënten melden zich aan met een bepaalde vraag. Maar is die nog steeds dezelfde? En is het mij duidelijk genoeg waar iemand mee zit?”

Soms stelt hij in een gesprek heel veel vragen. Soms luistert hij vooral. Soms maakt hij gebruik van bijvoorbeeld muziek om dichterbij emoties te komen. Maar in de essentie komt het altijd hierop neer: “We gaan samen op zoek naar wat iemand in het diepst van zichzelf ervaart of meemaakt.”

Vaak is er al veel gebeurd
Is dat spannend voor cliënten? Meestal niet, is zijn ervaring. “Voordat ze een eerste gesprek met mij hebben, is er vaak al heel veel gebeurd. Hun verhaal zit al heel hoog. Anders zat ik daar niet.” Ze zijn doorgaans blij dat hij komt. “Oprechte aandacht doet mensen goed. Ze voelen dan ook eerder ontlading dan spanning.”

Jabin stelt niet gerust, biedt geen oplossing. Wel geeft hij ruimte aan emoties. Aan twijfel of vertwijfeling. Aan gedachten die mensen kwellen, hoe zwart die soms ook zijn. “Een geestelijk verzorger laat het er zijn: het verdriet, de wanhoop of de onrust.” Hij is mensen tot steun door hun geestelijke pijn te verdragen, er niet voor weg te lopen. “Echte aandacht kan helend werken.”

Opluchting, troost en bemoediging
Wat leveren de gesprekken mensen op? Jabin denkt na. Behalve opluchting, noemt hij troost en bemoediging. “Dat iemand nabij wil zijn in het ervaren van je diepste emoties, biedt troost.” Mensen kunnen ook moed putten uit de gesprekken. Door met hen te praten, weet Jabin hen andere perspectieven te bieden. Dat kan ruimte geven om andere keuzes te maken. Keuzes die beter passen op dat moment.

Jabin krijgt allerlei mensen voor zich. Van jong tot oud. Van zeer intelligent tot zwakbegaafd. Mensen met aangeboren hersenletsel of met dementie. Levensvragen zijn ook niet religie- of cultuurgebonden. Welk geloof of achtergrond je ook hebt, elk mens worstelt er van tijd tot tijd mee. “Een geestelijk verzorger is beschikbaar voor ieder mens.”

Interview Caroline Moerland