Thuis

Nergens op wachten, kijken
hoe langs de vloer, de muur
het spinnenweb
het daglicht traag verschuift
dan even aarzelt in het raam
alsof
een afscheid niet vanzelf
altijd het weerzien
in zich draagt

als licht gehaast
de nacht in gaat
wil je er niet meer achteraan
schep je een warmer licht van vuur
voel je
tot in het kleinste uur
hoe tijdloos
tijd verstrijkt

Mariet Lems